Corona Triathlon 2020

HENGELO – Ineens was daar de lockdown. Een heel seizoen dat stond ingericht op het WK Almere stond van het ene op het andere moment op losse schroeven. Doortrainen kon en deed ik natuurlijk, maar de ene na de andere wedstrijd werd geannuleerd. Om toch een leuke medaille aan dit maffe coronajaar over te houden besloot ik me in te schrijven voor de Corona Triathlon, samen met Fynn.

De Corona Triathlon is een initiatief van André van Meerkerk en kwam ik op het spoor via Facebook. De bedoeling was om een triathlon vanuit je eigen huis te doen. De keuze was reuze: 1/16e, 1/8e of 1/4e. Omdat Fynn ook wel mee wilde doen besloten we beiden voor de 1/16e afstand te gaan. Zwemmen moest op het droge, voor het fiets- en loopparcours begon ik een route uit te tekenen. De startnummers werden digitaal toegestuurd.

Een 1/16e triathlon dus. We moesten 2’30” droogzwemmen, 10 kilometer fietsen en 2,5 kilometer lopen. Het droogzwemmen zouden we achter het huis doen. Daarna door naar de “wisselzone”, die in de garage was. Op de fiets, het rondje fietsen en daarna terug de wisselzone in om het laatste rondje te gaan lopen. Voor Fynn, die op wedstrijdzwemmen zit, zijn eerste kennismaking met de triathlonsport. En dan kan hij in deze triathlon dus niet eens echt zwemmen...

We hadden ons al enige tijd daarvoor opgegeven, maar het wachten was op een mooie dag met zonnig weer. Dat werd donderdag 23 april. Spontaan vroeg ik aan Fynn:”Zullen we vandaag de Corona Triathlon doen?”. En zo geschiedde. We maakten ons einde middag klaar en bereidden alles voor. Daarna konden we beginnen met droogzwemmen. 2 Minuten en 30 seconden. Dat was zwaarder dan gedacht. Zwemmen zonder water om je heen is nog zwaarder dan met water. Wel een goede core-training trouwens. Na die 2’30” was ik er ook wel helemaal klaar mee. Op naar de fiets!

We gingen snel wisselen en ik zag dat Fynn de grootste moeite had met veters strikken. Dat kostte behoorlijk wat tijd, maar uiteindelijk sprongen we dan op de fiets voor een rondje van tien kilometer. Ik had een rondje uitgezet via Deurningen, achterlangs Schalmeden, Dalmeden weer terug. Fynn op zijn mountainbike, ik op de racefiets.

Ik was verbaasd over het tempo dat hij wist te rijden: het ging gemiddeld op 20 per uur. Op de Veergoorsdijk nog even uitgedaagd om zo hard mogelijk te gaan en daar tikte Fynn zelfs de 30 per uur aan op zijn dikke bandjes.

Na een klein half uurtje waren we weer terug en zat de wisselzone op slot. Janneke had ons nog niet terug verwacht, dus stonden we voor een dichte garage. Snel aangebeld, de fietsen weggezet en weg voor het looponderdeel. We hadden beiden op de loopschoenen gefietst, dus we konden meteen door. Lopen was voor Fynn wat lastiger.

We liepen ongeveer 8-9 kilometer per uur en hobbelden zo mooi richting finish. Die was voor ons huis. Daar sprintte Fynn mij er uit en wist zo de winst in deze vader-zoon triathlon voor zich op te eisen.

Het was een erg leuke ervaring, vooral om dit samen te doen. En met alle onduidelijkheid over de wedstrijden die nog gepland staan (Ironman 70.3 Duisburg, WK Long Distance Almere) hebben we in ieder geval een mooi fysiek aandenken overgehouden aan dit bizarre jaar.
 
Daarnaast werd er nog een heel leuk filmpje door organisator André van Meerkerk gemonteerd van alle deelnemers. Daarin komen wij ook nog een aantal keren voorbij, het linkje staat onderaan. De opbrengst ging naar de voedselbanken en leverde uiteindelijk een fraai bedrag van € 4,052.- op!