HOLTEN – Bij de meeste wedstrijden heb je een goed gevoel en kom je er vaak met plezier terug. Zo ook bij de Diepe Hel Holterbergloop. Al jaren op mijn kalender, leuk om te doen, maar waarom ik deze wedstrijd nou eigenlijk zo leuk vind? Geen idee. Qua tijden en qua lopen levert het jaar in, jaar uit een teleurstelling op. Nog nooit liep ik hier een fatsoenlijke tijd, ook niet toen ik 18 was en met 63 kilo toch aardig tekeer moest kunnen gaan op dit terrein. Na dit jaar heb ik dan ook maar besloten dat het mijn laatste deelname was. Uitgestapt, uiteindelijk toch afgemaakt en niet meer omkijken.

Misschien kom ik altijd wel met te hoge verwachtingen aan de start. Ik weet het niet. Maar zoals gezegd, op de een of andere manier krijg ik het niet voor elkaar om hier fatsoenlijk te lopen. Op mijn 17e/18e kwam ik twee keer tot 1u01 en een beetje. In de tijd dat ik rond de 16 blank liep op de vijf. Volgens mij liggen die langere afstanden me gewoon niet. Een behoorlijke halve marathon heb ik bv. ook nog nooit gelopen.

Toch verscheen ik dit jaar weer met goede hoop aan de start. Een tijd van rond het uur had ik in gedachten. De baantrainingen gingen weer super en hard (400-tjes makkelijk in 69”-70”) en vanwege mijn lange afstandtriathlon avontuur was mijn duurvermogen goed op peil. Dat moest wel goed gaan toch? Niet dus.
Op de een of andere manier krijg ik mijn snelheid en dat duurvermogen niet bij elkaar. Ik loop heel makkelijk die marathon in de triathlon, maar niet hard. Ik loop heel makkelijk een halve marathon, maar niet hard. Meer inzetten op lange intervals denk ik, maar dat is nou net niet mijn favoriete trainingsvorm.

Direct vanaf de start heb ik een goede positie en loop erg makkelijk. Meteen wat snelle starters oprapen, niet te gek, eerste kilometer in 3’39”. Dan de tweede kilometer tot aan de voet van de Motieweg. Die gaat nog wat harder, 3’34”, maar het blijft erg makkelijk gaan. De positie in het veld is ook goed; vlak voor me lopen o.a. Martijn Paalman en Eric Borg. Maar eenmaal de Motieweg op heb ik last van de warmte. Dikke rooie kop, mijn tempo is ineens helemaal gebroken en bovenop kom ik niet meer in mijn ritme. Kilometer van 4’14”. Daarna loop ik nog 2 kilometers van 3’53”, maar met een doorkomst van 19’13” na vijf kilometer zie ik dat ik het halen van de tijd van 1 uur al kan vergeten.

                                   Voor de tweede keer de Diepe Hel op. Inmiddels al lang niet meer voor in de wedstrijd.

Met een baalgevoel loop ik nog een kilometer door, wandel een stuk en twijfel over wat te doen. Ik word ingehaald door o.a. Michel van der Heide en Kevin Schaap, dus zo slecht lag ik nog niet eens qua positie. Maar in mijn hoofd had ik het anders voorgesteld en gevoelsmatig loopt het niet lekker. Op de Diepe Hel zet ik er nog even wat beweging in, maar besluit dan om te stoppen. Ik draai om, loop rustig naar beneden en zie het lange lint aan de andere kant van de weg voorbijtrekken. Weer beneden gekomen voel ik me een zwakkeling. “Doe eens normaal!” Tja, ik moet toch terug, dan kan die laatste twee kilometer tot het keerpunt er ook nog wel bij.

Daarmee maak ik de wedstrijd nog wat zwaarder, want ik mag dus voor de tweede keer de Diepe Hel op. Whatever. Lekker lopen en in het ritme blijven is nu de zaak. Ik maak er een lekkere training van, dan heeft deze zaterdag toch nog een beetje toegevoegde waarde. Het keerpunt rond ik vervolgens in 37’12”. Daarna kan ik goed zien wat er nog allemaal achter me loopt. Onder anderen clubgenotes Iris Ruinemans en Dione Scheuten zie ik, op ongeveer 200 meter. Bij de afdaling van de Diepe Hel, twee kilometer verderop, komen ze me achterop. Na een kort praatje (of de dames nog een bepaalde tijd in gedachten hebben) werp ik me op als tempomaker. Met de wind tegen kunnen ze dan hopelijk wat uit de wind lopen en richting een mooie eindtijd. Kan ik me tenminste nog een beetje nuttig maken in deze wedstrijd.

                        Dan maar haas spelen. Groepje met clubgenotes Dione en Iris gangmaken, Iris is er hier net af.

Dat gaat lekker, de heren die aan het groepje hangen moeten er bijna allemaal af en vlak voor Holten moet helaas ook Iris passen. Met Dione loop ik dan de laatste twee kilometer richting finish. Daarbij heb ik geen moment de tijd in de gaten gehouden. Jammer, want als we de bocht om gaan en de finishboog zien, staat de klok hoog in de 1h09. Daar was anders misschien een sub 1h10 mogelijk geweest. Nu komen we er net boven, met 1h10’12” bruto en netto net iets sneller (1h10’09” voor mij en 1h10’06” voor Dione). Maar ze is volgens mij tevreden met de tijd. Ik ook, want na zes kilometer was ik nog uitgestapt. Dus uiteindelijk toch nog een redelijk positief gevoel overgehouden aan deze wedstrijd. Maar niet weer dus. Alhoewel, het zou me niets verbazen als ik volgend jaar in Nijverdal “gewoon” weer aan de start sta…

                      Finish, met Dione proberen de grens van 1h10 te slechten. Dit lukt net niet op een paar seconden na.

Uitslag 26e Diepe Hel Holterbergloop:

1       2      Rene Stokvis                         TION                          1e  Msen    53:00      53:00
2 1213     Colin Bekers                          Achilles                     2e Msen    54:05       54:04
3       5      Arne Mulder                            BB lopers                 3e  Msen    54:29      54:29
4      11     Fransua Woldemariam       Almere '81                1e   M40     54:35      54:35
5       4      Gert-Jan Liefers                    AV '34                         4e  Msen    54:53      54:52
6       3      Stanislas Talontsi                Sparta                         5e  Msen    55:12      55:12
7       6      Said Hayek                             HAC                            6e  Msen    55:34      55:33
8     56      Erik Driesen                           NOP                            7e  Msen   55:36      55:36
9     10      Dahir Hasan                          Hanzesport                2e   M40    56:09      56:08
10   13     Jay Sauer                                Cifla                             3e   M40    56:25      56:24
11     8      Casper Koelma                     MPM                            8e  Msen   56:30      56:29
12  1699  Leon Sanderman                 AV Rijssen                  9e  Msen   56:41      56:40
13  1702  Jan Paalman                        AV Rijssen                10e  Msen   56:55      56:54
14   30     Elizeba Cherono                   Kenia                           1e  Vsen    57:15      57:15
15   17     Erwin Akkerman                    HAC '63                     11e  Msen   57:20      57:19
16     7      Riekele Kobes                      AV Heerenveen         12e Msen   57:37      57:37
17     9     Peter Bruinsma                     Atletics Nijverdal          4e   M40  58:04      58:03
18 605    Arnold Klieverik                      LAAC Twente              13e Msen  58:33      58:30
19 1249  Emiel Pieterse                       avVN                             14e Msen 58:51      58:49
20  437   Pim de Kok                             MPM                              15e Msen  59:05     59:01
129 678  Dione Scheuten                    LAAC Twente                 9e  Vsen  1:10:12   1:10:06
130 453  Erik Lentfert                            LAAC Twente              37e   M40   1:10:12   1:10:09

Volledige uitslagen op de website van de Diepe Hel Holterbergloop

ENSCHEDE – Vier weken na Almere en vijf weken voor de Zevenheuvelenloop leek de Herfstloop van AC TION me wel een mooi moment voor een nulmeting. Was ik hersteld van de hele triathlon? Mijn gevoel en de trainingen zeiden van wel. Maar was het verstandig om dan volle bak te gaan lopen? Mijn verstand zei van niet. Het was daardoor een beetje hinken op twee gedachten. Rustig aan of toch kijken hoe ik er voor sta. Het resultaat zat daar ook tussen in: 1.24.21 en een vierde plek.

 De Herfstloop van AC TION is inmiddels een blijvertje geworden op mijn hardloopkalender. De eerste keer was in 2010 en ik herinner me nog goed dat ik bij thuiskomst blij werd verrast door Janneke: de uitslag van een zwangerschapstest, ze was zwanger van Fynn! Een jaar later liep ik er weer mee en ’s middags hebben we toen nogmaals het Buurserzand bezocht, met de kleine Fynn erbij in de kinderwagen. En vorig jaar was het de eerste wedstrijd in de opbouw naar de Ironman Lanzarote. Op de fiets naar Enschede, een halve marathon lopen en weer terugfietsen naar huis.

 Dit maal had ik me ook voorgenomen om er een lekkere combi-training van te maken. Maar op de dag van de wedstrijd: regen, veel regen. Ik had geen zin om doorweekt in Enschede aan te komen, een halve marathon te lopen en dan in die natte zooi weer terug te moeten fietsen. Dus lekker lui de auto gepakt. Off season, mijn doelen voor 2013 gehaald, dus: wie doet me wat.

  Drie afstanden staan gereed voor de start: 7, 14 en 21 km. Ik met 57 vooraan, met links van me Thomas Doesburg en verder
         naar rechts Wouter Doesburg, Arie Fröberg, Stijn Jansen, Joost Posthuma en Sjoerd van Elp (foto: Marc Woesthuis)

Toch nog tot en met de start getwijfeld wat ik zou doen. Rustig in 1u30 gaan lopen, of toch meegaan en kijken waar het schip strandt. Direct na het startschot besluit ik om toch maar van voren te gaan lopen. En dat gaat makkelijk. Erg makkelijk. Voormalig wielerprof Joost Posthuma heeft zich ook weer op hardlopen toegelegd en is rap weg. Daarachter Thomas Doesburg, die de kortste afstand doet (7 km). Maar daarachter vormen we een mooi groepje, met Wouter Doesburg (14 km), Richard Loendersloot en ik. Aanvangstempo ligt zo rond de 3’45” per kilometer.

 Na een kleine drie kilometer durf ik niet mee in het tempo, bang me later ergens op te blazen. Met als gevolg dat ik vervolgens de hele wedstrijd alleen kom te lopen. Op een gegeven moment zie ik dat er ongeveer 50 meter achter me een groepje loopt met o.a. Arie Fröberg, Simon Engelberts, Sjoerd van Elp en de dames Renee van Hoof en Ingrid Prigge. Ik twijfel of ik me terug moet laten zakken in deze groep, maar besluit toch maar om door te trekken. Ik verhoog het tempo zelfs weer iets en denk in te lopen op plek twee.

 Eenmaal in het Buurserzand is de voorsprong inderdaad gegroeid. Ik zie en hoor niemand meer. Doorkomst na 10 kilometer zal rond de 38 minuten zijn geweest. Ik voel me goed, loop makkelijk en denk dit ook makkelijk vol te kunnen houden. Bij het Rutbeek ligt op de heenweg normaal het 5 kilometer punt, dus op de terugweg heb ik daar nu ruim 16 kilometer gehad. Ik klok daar 1 uur 1 minuut en een beetje. Op schema voor een dik PR, 1.22 verwacht ik. Maar eenmaal voorbij het Rutbeek stokt het ineens. De benen willen het tempo, dat ik daarvoor zo makkelijk liep, niet meer volhouden. Iets temporiseren dan maar. Dat loopt weer makkelijk, maar ik merk dat vanuit de achtergrond iemand nadert.

                                 Terug bij het Rutbeek, nog altijd derde maar het gat wordt kleiner (foto: Theo Gomis)

Het lukt om het tempo weer wat te verhogen, maar na ongeveer 19 kilometer word ik dan toch achterhaald. Jammer weer. 19 Kilometer derde gelegen, dacht zelfs op te kunnen stomen naar plek twee, nergens moeilijk gehad en dan toch valt het stil. Reden? Geen idee. Misschien moet ik niet alleen duur doen, maar ook leren tempo’s langer vol te houden. Sjoerd van Elp is degene die me achterhaalt en vervolgens ongeveer 500 meter lang achter me blijft hangen. Als hij daar blijft hangen heeft hij een probleem met mij als voormalig 800 meter loper… maar helaas, meneer kiest op 1500 meter voor de streep het hazenpad.

          Finish op de atletiekbaan van TION, ondanks de laatste kilometers lekker makkelijk gelopen (foto: Marc Woesthuis)

Ik probeer er nog de gang in te houden, maar echt lekker gaat het niet meer. Het wordt meer werken dan lopen op techniek en souplesse. Uiteindelijk rolt er een eindtijd uit van 1.24.21, niet ver boven mijn PR van 1.23.45. En vierde dus. Alweer. Ik lag op schema om ongeveer twee minuten van mijn PR af te halen. Laatste paar kilometers dus twee minuten verloren. Maar al met al: geen slechte halve, een mooie wedstrijd, schitterend parcours en genoten van het mooie Twentse landschap onderweg. Volgend jaar weer!

Uitslagen 36e Herfstloop AC TION

HALVE MARATHON – MANNEN

Volledige uitslagen op de website van AC TION

BORNE – Nog nagenietend op de golven van de Challenge Almere stond alweer een nieuwe uitdaging op het programma: de Vitadis Estafette Run in Borne. Of het verstandig was om hier aan mee te doen, twee weken na een hele triathlon, is een ander verhaal. Maar deze estafette stond een beetje in het teken van de vuurdoop van ons nieuwe triathlon team: Tri-Team van Wijnen. Waarover binnenkort meer. Over mijn eigen lopen kan ik kort zijn: dat was nog niet op niveau. Maar dat was eigenlijk ook niet te verwachten, zo kort na Almere. Toch nog een derde plek achter twee Step One teams, en als slotloper met een ander Step One team nog tot de negende plek gereikt.

 Oorspronkelijk zou ik ook van start gaan voor het team van een van mijn persoonlijke sponsoren, Vitadis. Maar vrij kort voor het evenement kwam mijn belangrijkste sponsor Step One met het bericht ook met meerdere teams deel te nemen. En met drie teams starten werd me iets te gortig… Daarom zou ik starten in het SurTRIse-team en als slotloper acteren in een van de Step One teams. Namens SurTRIse zouden naast mijn persoontje Thijs Wiggers, Marcel ten Hove en Rudi Jansen starten. Aangezien Rudi met een achillesblessure kampt durfde hij dit echter niet aan, zo kort voor de triathlon van Barcelona; gelukkig werd Thijs Theunissen bereid gevonden als vervangende loper te starten.

                                     Klaar voor de start van de Vitadis Estafette Run (foto: Frans van het Bolscher)

Op de achtergrond was de oprichting van het nieuwe triathlon team al een tijdje gaande. Met op vrijdag 27 september de officiële oprichtingsvergadering in Goor. Daarmee zou de deelname aan de Vitadis Estafette Run de eerste officiële race zijn voor ons nieuwe team. De inschrijving was al enige tijd rond, maar toen was de nieuwe verenigingsnaam nog niet bekend. Daarom stonden we aan de start onder de naam SurTRIse.

                    Eerste kilometer in 3'20". Ik moet al het eerste gaatje laten op Edwin Veenstra, snelle starter
              Jessie Muller heb ik dan al terug gepakt, maar loop niet meer echt uit (foto: Frans van het Bolscher)

Ik mocht weg als startloper voor 5,1 kilometer door het buitengebied van Borne, richting Hertme en weer terug. Achteraf de minst verstandige beslissing, want hierdoor ging ik mee in het startgeweld. Alhoewel, het ging niet eens zo vreselijk hard. Eerste kilometer in 3’20” en ik volgde Edwin Veenstra makkelijk. Maar waar ik normaal afstand zou moeten nemen liepen ineens de benen vol. En in plaats van als derde terug te komen werd ik ook nog weer ingehaald door Jessie Muller van Step One 2 en Jelmer Lenstra. Resultaat: 19’03” over 5,1 kilometer, dat moet normaal minimaal een minuut sneller.

                                          Laatste ronde om de vijver, totaal niet ontspannen en benauwd (foto: Simon Milner)

Daardoor moest Thijs Wiggers dus ook vol in de achtervolging. Thijs liep naar plek drie, die Marcel vervolgens vast hield. De twee teams daarvoor, van Step One 2 en 3, waren alleen maar verder uitgelopen helaas. Daardoor kon Thijs Theunissen ook niet echt meer wat goed maken en werden we dus derde. Ik mocht zelf nog een keer aan de bak als slotloper voor Step One 1. Dat team lag tiende, ik begon dit keer maar wat rustiger in 3’43” in de eerste kilometer. 23 Seconden langzamer dus dan tijdens mijn eerste run. En waar ik nu veel relaxter liep kwam ik uiteindelijk uit op 19’26”. 23” Seconden langzamer dus dan tijdens mijn eerste run. Per saldo dus de overige vier kilometers precies even hard gelopen, maar veel relaxter.

                                    Tweede ronde oogt al een stuk relaxter. En ja, het ging ook lekkerder (foto: Simon Milner)

Een mooi debuut voor Tri-Team van Wijnen met een podiumplek tijdens deze toch best sterk bezette estafetteloop. Met uiteindelijk dus drie triathlonteams op het podium :-) Niet tevreden dus over mijn tijd, maar als ik een minuut sneller had gelopen waren we nog steeds derde geweest. Dus voor het eindresultaat had het weinig uitgemaakt. Voor mij nu zaak om verder te herstellen van de inspanningen van Almere en dan toetrainen naar het eerstvolgende doel: de Zevenheuvelenloop in Nijmegen.

1.    Step One 2                   1.10.33
2.    Step One 3                   1.11.05
3.    SurTRIse                      1.12.40

                                   Mooi debuut met Tri-Team van Wijnen:  derde plek, kort achter de twee Step One teams
                                                              met eredivisiebezetting (foto: Frans van het Bolscher)