HENGELO – De jaarlijkse Woolderesloopcyclus is een mooie test om te zien hoe je er voor staat in de wintermaanden. Door de opeenvolging van vier wedstrijden om de drie weken bestaat de mogelijkheid om jezelf te verbeteren en eventueel een andere afstand te kiezen. Drie weken geleden verraste ik mezelf met een lage 38’er (38’14”), waar ik 40 blank had willen lopen. Daarom moest de doelstelling iets gewijzigd worden. Ik had me ingedacht een halve minuut sneller te lopen, 37’45”; en 37’45” werd het. Dat noemen we strakke planning en dito uitvoering.

In vergelijking met de eerste wedstrijd zorgde ik allereerst dat ik mijn wedstrijdkleding nu wel allemaal aan had ;-) Daarnaast was ik iets eerder het bed uit, nadat ik eerst Fynn van zijn ontbijt had voorzien. Daardoor kon ik lekker ruim inlopen. Tot zover de positieve kanten van de voorbereiding; mijn gewicht was de laatste weken wederom mooi afgenomen, tot onder de 78 kilo. Nog geen wedstrijdgewicht, maar zeker een bijdragende factor tot snellere tijden. Door een cursus elders in het land deze week was mijn trainingsregime echter minder strak, terwijl qua eten goed werd ingenomen. De ochtend van de wedstrijd was ik dan ook 81.6, waardoor ik enigszins aan de doelstelling van 37’45” ging twijfelen.

Toen om 11:00 uur het startschot viel bedacht ik me echter niet en koos het spoor van Hans Rawee, die de vorige keer 37’32” op de klok zette. Leek me een mooi mikpunt. Even probeerde ik nog aan te haken bij de groep die er vlak voor liep, met o.a. Bart-Jan van Duuren, Bert Leusink, Joost Fortkamp en Maarten Nijland. Maar dat ging me net iets te hard, dus ik zakte weer terug en liep zo de eerste 4 kilometer samen met Hans Rawee, collega-triathleet Marco Vernooij (15 km), Tom Hoefnagels en Benno Scharenborg (ook beiden 15 km). Na ruim 4 kilometer moest ik heel even passen. Daardoor kwam ik vanaf dat moment helaas alleen te lopen.

Iets na het vijf kilometerpunt kwam ik door in 19’20”, waar ik drie weken terug 19’48” klokte. Ik had dus bijna een halve minuut marge opgebouwd ten opzichte van de eerste loop. Het gevoel was goed en ik wist lekker door te trekken. Ik koos er bewust niet voor om bij de kilometerpunten op mijn horloge te kijken, maar lekker op gevoel te lopen. Alleen bij kilometer zes keek ik even, ter vergelijking met de Slangenbeekloop. Doorkomst 22’30”, waar ik twee weken geleden 22’54” als eindtijd had, dus dat gaf een prima gevoel! Ook het feit dat Hans Rawee voor mij niet echt verder uitloopt zie ik als een positief teken. De volgende keer dus toch maar even doorbijten en blijven aanhaken. Maar zolang er verbeterpunten zijn zie ik het positief in voor de volgende wedstrijden!

Op twee kilometer voor het einde komt alleen Roy te Lintelo nog over me heen, maar niet ver voor me zie ik, naast Hans Rawee, Bert Leusink, Bart-Jan van Duuren en in de verte ook nog Maarten Nijland lopen. Teken dat ik voor mijn gevoel behoorlijk lekker in de wedstrijd zit. De laatste kilometer wordt wel wat lastiger, maar op karakter trek ik door, nog even gegangmaakt door John Roring, clubgenoot bij TCT. In de verte zie ik de klok de 37’30” passeren, een kleine 15 seconden later passeer ik de finish. Exact op planning!

De laatste honderden meters richting finish, ik steven relaxed af op mijn geplande eindtijd van 37'45" (foto: Herman Oude Alink, Sportfoto-RegioTwente.nl)

Kanttekening is dat ik die halve minuut marge ten opzichte van de eerste Woolderesloop al in de eerste 5 kilometer te pakken had, dus in de tweede helft is er voor mij nog winst te boeken. En toch nog weer reserve overhouden, dus ik mag de volgende wedstrijd naar 37’15” van mezelf. Of dat tijdens de derde Woolderesloop gaat worden is de vraag, want MPM heeft deze midden in het carnavalsweekend gepland…

Het mooiste aan de wedstrijd was overigens toch wel mijn supporters, Janneke en de kleine Fynn! Beiden trotseerden de kou en Fynn vond het prachtig om papa te zien rennen. Supergaaf dat de fotograaf van Sportfoto Regio Twente, Herman Oude Alink volgens de site, ons nog even op de gevoelige plaat vastlegde. Bedankt voor de leuke foto(‘s)!

        Gezamenlijk uitlopen door het fraaie buitengebied van Hengelo (foto: Herman Oude Alink, Sportfoto-RegioTwente.nl)

NIJVERDAL – In de aanloop naar het grote Ironman avontuur had ik me eigenlijk voorgenomen de duathlons even links te laten liggen. De focus ligt op een zo compleet mogelijke triathleet worden, waarbij deze winter veel geïnvesteerd wordt in het zwemmen. Maar een week voor de DRW Run-Bike-Run had Frank Heldoorn deze wedstrijd op mijn schema gezet. En eigenlijk is het ook een ideale gelegenheid om in de winter twee van de drie onderdelen te trainen. Zo maakte ik dus op zaterdag 21 januari mijn debuut op de cross duathlon.

Lekker bijtijds was ik naar Nijverdal gereden om het fietsparcours met Maarten Nijland te kunnen verkennen. We zagen al snel dat de regenval van de voorgaande dagen het fietsparcours flink zwaar maakte op sommige plekken. Een nog groter probleem was echter het ontbreken van pijlen: blijkbaar waren er “leuke” lieden geweest die de routepijlen in het bos hebben verwijderd. Alle lof voor de organisatie dat ze dit in het laatste uur voor de start alsnog hebben weten op te lossen: tijdens de wedstrijd bleek het parcours weer keurig uitgezet te zijn. Grote klasse!

Daarna nog even een rondje ingelopen en om 12:30 uur vond dan de start plaats van de 12e DRW Run Bike Run. Ik vermoedde dat onder de deelnemers veel fietsers zaten, want: niet al te veel bekende gezichten. Maar onder de bekende gezichten veel regionale en landelijke toppers, dus een erg sterk bezette wedstrijd. De opdracht van Frank: de eerste run op reserve (DT4), daarna volle bak. Ik start daarom redelijk voorin het veld, weet aan te haken bij het groepje van Maarten Nijland, maar wil niet forceren en laat me wat afzakken in het veld.

De eerste keer de Ravijn klim op (zo’n 45% stijging of zo, erg steil in ieder geval en door mul zand) schiet de hartslag uiteraard omhoog, maar door niet te forceren kom ik goed door en in gezelschap van o.a. Marco Douma, die uiteindelijk 2e zal worden in de categorie M40. Dus zo slecht lig ik dan niet in de wedstrijd. Waar ik echter in een normale Run-Bike-Run tijdens het fietsen naar voren rijd, is het nu andersom: mountainbiken is niet echt mijn ding en ik laat veel tijd liggen. Ook neemt niet iedereen het even nauw met het parcours, want soms duiken er uit het niets weer fietsers op, terwijl ik ook mensen voor me heb in de einduitslag die me nooit hebben ingehaald.

Op de uitdraai van mijn Polar hartslagmeter blijkt zelfs dat ik niet boven DT3 ben geweest tijdens het fietsen. Kortom, aardig relaxed gefietst. Eenmaal van de fiets gaat mijn Ruiten Drie shirt weer uit, de loopschoenen weer aan en ik weet nog een sterke laatste run neer te zetten. Tevreden kom ik na ruim 1 uur en 40 minuten over de streep. Een dikke tien minuten langzamer dan ik vooraf had ingeschat, maar als training was de DRW Run-Bike-Run zeer geslaagd te noemen. Met warming-up en cooling-down weer bijna drie uur in de pocket op weg naar de Lanza-road!

Nog een laatste keer het Ravijn afdalen en richting finish (foto: John Veenstra)

Uitslag 12e DRW Run-Bike-Run Nijverdal:
1.     Arie de Jong                 1.24.01
2.     Maarten Nijland           1.24.10
3.     Joost Christiaans        1.24.38
4.     Carlos Baltus               1.27.18
5.     Ruud Blikman              1.29.51

M40:
1.     Samme Steenstra       1.32.55
2.     Marco Douma               1.33.10
3.     Patrick ter Brugge        1.33.35
4.     Gerben Ronhaar          1.34.06
5.     Micha de Bruin              1.35.29
15.   Erik Lentfert                 1.41.21

Dames:
1. Ingrid Tempert                  1.42.32
2.Silvia Brouwer                    1.44.58
3. Manon van Hees              1.45.48

Volledige uitslagen op de website van de DRW Run-Bike-Run Nijverdal

HENGELO – Het waren hectische weken zo aan het einde van 2011. Op stel en sprong moest ons nieuwe huis voor elkaar worden gemaakt en er moest verhuisd worden voor 1 januari. Daardoor schoten de trainingen er danig bij in; welgeteld drie looptraininkjes heb ik kunnen doen na 10 december. De vraag was dan ook hoe de vlag er voor zou staan bij de eerste test van 2012: de jaarlijkse serie Wooldereslopen. Met een eindtijd van 38’14” over de eerste 10 kilometer verraste ik mezelf in positieve zin.

Het geklus in huis is me niet in de koude kleren gaan zitten. Vanaf de 11e december waren het lange dagen, waarbij ik alleen sliep en at in de tijdelijke woning. Bij het slopen van de badkamer en het verwijderen van tapijt, schuren e.d. kwam ook nog eens zoveel stof vrij dat ik dagenlang nauwelijks vrij kon ademhalen. Gevoelsmatig had ik conditioneel dan ook behoorlijk ingeleverd.

De verhuizing kwam 29 december tot stand, maar dat was allerminst het einde van het klusavontuur. De zolder moest nog gebeuren en zo was ik ook de eerste week van januari (met de nodige hulp, waarvoor dank) nog flink bezig om deze voor elkaar te krijgen. Wel pakte ik voor het eerst in drie weken het trainingsschema weer op. Uiteraard met het huis op prioriteit één, waardoor ik o.a. de baantraining van donderdag miste en het programma vrijdag in mijn eentje afwerkte in de omgeving van Boomkamp Gardens. Zes maal duizend meter, en o wat benauwd. Ze gingen in 4’05”-4’10” maar lekker ging het niet. Geen enkele verwachting dus ten aanzien van de eerste Woolderesloop en het doel was eerst maar eens lekker te lopen, 40 minuten, en er dan elke loop een minuutje van af te doen.

Die zondag lag ik echter heerlijk in bed, te knuffelen met mijn kleine Fynn-mannetje en uiteindelijk om 10 uur besloot ik er toch maar eens uit te gaan. In de wetenschap dat ik ook nog mijn startnummer moest ophalen rijkelijk laat, maar ja, de lat legde ik met 40 minuten toch niet al te hoog en wellicht was het ook wel om een excuus te hebben om een tegenvallende tijd te maskeren. Eenmaal op de fiets richting parcours werd ik pas echt wakker. Ik loop in mijn hoofd nog eens de routines door van die ochtend, het zoeken naar de Step One wedstrijdkleding in de verhuisdozen, het aantrekken van het shirt en vervolgens het trainingspak…. Heee en het sportbroekje dan? Ik kijk even snel onder de trainingsbroek en ik kon dus weer omkeren richting huis. Met ook nog het startnummer dat opgehaald moest worden bestond mijn warming-up derhalve uit ruim drie kwartier infietsen Slangenbeek-Woolderes en vice versa. Iets voor 11 uur stond ik dan, zonder ook maar nauwelijks een meter te hebben ingelopen, aan de start van de eerste Woolderesloop.

Direct na het startschot pak ik een lekker tempo op dat mij richting 40 minuten moet brengen. Na een meter of 500 heb ik al in de gaten dat het iets harder gaat, maar zolang het zonder forceren is besluit ik maar om te volharden in dit tempo. Het voelt zelfs erg lekker aan, kost nauwelijks moeite en ik haak aan bij trainingsmaat Joop Vriend. Bij hem kan ik lekker uit de wind lopen en weet het ritme op te pakken dat me naar een leuke tijd moet brengen. In gedachten moet het nog steeds 40 minuten worden, maar zo pak ik in het begin wat marge houd ik mezelf voor.

Als vervolgens ook Ingrid Prigge en Benno Scharenborg zijn aangehaakt lopen we samen richting 5 kilometer. Ondertussen hebben we de snel gestarte Brigit Landewe teruggehaald, achter ons speelt Marti ten Kate met het tempo door aan te haken en weer licht te lossen. Marti en Brigit gaan er na 5½ kilometer af, wij pikken vervolgens Hans Dat (ook TCT) op. Vlak daarna besluit ik het tempo aan te trekken. Van het groepje lopen alleen Hans, Marti en Brigit de tien, Joop, Benno en Ingrid gaan voor de vijftien kilometer. Ik hoor dat niemand meegaat en trek lekker door, maar wel volgens hetzelfde mantra als daarvoor: niets forceren, lekker blijven lopen. Zo loop ik drie lekkere laatste kilometers, waarbij het tempo tussen kilometer 8 en 9 wel weer wat inzakt. Als achter mij Marti weer dichterbij komt en zo’n 300 meter voor de finish weer aanhaakt weet ik weer de versnelling te vinden en trek er nog een mooie sprint uit.

Op ongeveer 300 meter voor de streep, Marti ten Kate komt langszij. Ik zit nog lekker fit en gooi er een versnelling uit die mij op
                                                            38'14" laat uitkomen (foto: Sportfoto-RegioTwente.nl)

Zo finish ik in mijn eerste wedstrijd van 2012 in een boven verwachting snelle 38’14”. Dat is een tijd die weer wat belooft! Ik vergelijk het maar even met mijn beste loopseizoen, 2009. Toen begon ik de eerste Wooldereslopen ook met lage 38-ers, maar wist het later in het seizoen door te trekken naar 35-hoog. En als ik kijk hoe makkelijk dit ging… De trainingsarbeid heeft dus duidelijk effect, gezien het feit dat ik deze loopjes nog altijd als training loop. Ik krijg dan ook goed vertrouwen in een mooie race over vijf maanden op Mallorca!

Eerste Woolderesloop, 10 km., 08-01-2012

1.     Thijs Theunissen            32’13”
2.     Casper Koelma               32’52”
3.     Alex Stienstra                   33’21” 1e MVet
4.     Sam Landman                 34’27”
5.     Dennis de Vries               34’45”
6.     Rik Spijkerman                35’15”
7.     Frank Pol                           36’02”
8.     Nynke Beunders              36’13” 1e V
9.     Arnold Klieverik                36’16”
10.  Joost Fortkamp                 37’16”
11.  Bert Leusink                      37’16” 2e MVet
12.  Bart-Jan van Duuren        37’19”
13.  Hans Rawee                     37’32” 3e MVet
14.  Maarten Janssen             37’50”
15.  Erik Lentfert                     38’14” 4e MVet
16.  Marti ten Kate                    38’17” 5e MVet
17.  Brigit Landewe                 38’29” 1e VVet
18.  Hans Dat                           38’44” 6e MVet
19.  Bianca Damme                39’16” 2e V
20.  Gerrit Jan Soetman         39’39” 7e MVet

15 kilometer:

1.     Björn Geerdink               52’27”
2.     Geert Tuinstra                53’33”
3.     Maykel Geerdink            55’38”

Volledige uitslagen op de site van MPM Hengelo