TILBURG - Afgelopen weekend was het dan zover: een lang seizoen zou moeten worden bekroond met een podiumplek tijdens het NK duathlon in Tilburg. Gezien de vermoeidheidsproblemen heb ik na de Run-Bike-Run van Borne bewust wat gas terug genomen en de vraag was hoe ik er voor zou staan. Er waren genoeg concurrenten had ik al vooraf gezien, dus ondanks mijn virtuele tweede plek in het duathlon circuit was een podiumplaats geen zekerheid; wel schatte ik mijn kansen vooraf in op minimaal top-vijf in de categorie M40. Mijn belangrijkste opdracht voor mezelf was echter genieten van mijn eerste NK sinds 1989 en gevoelsmatig een goede wedstrijd neerzetten. In die opdracht slaagde ik glansrijk met een bronzen plak.
 
De wekker ging zondagochtend al vroeg: om kwart over zes meldde het kreng zich voor het eerst. Heerlijk zo'n sluimerstand. Maar na twee hernieuwde pogingen van mijn mobieltje annex wekker gaf ik me gewonnen. Moest ook wel, want Tilburg is zeker twee uur rijden en na mijn krachtontbijt (om kwart over zeven met een goede nasischotel) reden we om tien voor acht richting het Brabantse.

           Aankomst in het parc fermé, zoeken naar mijn plek en ondertussen topfavoriet Armand van der Smissen groetend
                                                                                          (foto: Bas Jonkergauw)
 
In Tilburg zelf was het nog even zoeken naar de exacte startlocatie, ik had een afslag te laat genomen. Maar ruimschoots op tijd (een uur van tevoren) kwamen we aan in de Tilburgse wijk De Reeshof. Na ingeschreven te hebben checkte ik de fiets in in het parc fermé. Nog even de afweging gemaakt, op fietsschoenen of op loopschoenen... ik had beide pedalen bij me, maar vanwege het bochtige parcours met twee 180º keerpunten en een aantal rotondes koos ik voor iets meer tijdverlies bij de wissels, maar hoopte dat goed te maken door op mijn fietsschoenen te fietsen. Daarna omkleden, inlopen met oude bekende Aje Niks, die samen met Erjan Kikkert ook de lange rit naar het zuiden had gewaagd en toen om tien over elf richting start. Het startschot viel verrassend onaangekondigd en zo stortte de nationale duathlontop zich op de afstanden 10 kilometer lopen, 40 kilometer fietsen en nog eens 5 kilometer lopen.

                        Blik op een indrukwekkend parc fermé, waar voor een klein kapitaal aan oud ijzer staat uitgestald.
                          Mijn Scott is aan de linkerkant gestald, ongeveer in het midden van de foto (foto: Theo Biekens)
 
Terugblikkend op Borne speelden er twee zaken: ik heb me na Borne laten behandelen wegens aanhoudende liesklachten. Deze bleken uit mijn onderrug te komen, meer specifiek: de heup, SI-gewricht. Er was sprake van een lichte bekkenscheefstand en dat was er mede de oorzaak van dat ik zo knudde liep in Borne. Ik kon niet maximaal de energie uit mijn loopbeweging halen; daarnaast startte ik ook nog eens veel te snel, de eerste kilometer ging in 3'05". Dat is toch zo'n 10 seconden sneller dan waar ik op train en verklaart ook deels de terugval in de race daarna. Ik besloot in Tilburg dus behoudend te starten en dat ging me heerlijk af. Na de eerste vijf kilometer (binnen de 18 minuten) voelde ik me heerlijk fit en had redelijk aansluiting met een aantal snellere lopers, waaronder Wardie van Wouw. Toen hij eenmaal ging versnellen bleef ik mijn eigen tempo lopen.

                                          Ingaan van ronde drie, lekker ontspannen halverwege de eerste run (eigen foto)
 
De winnaar in Deurningen, Pim de Kok, had blijkbaar zijn dag niet want hem had ik na twee van de vier rondes inmiddels ingehaald. Pim is volgens mij niet lang daarna uit de wedstrijd gestapt. Ook Stefan Paalman achterhaalde ik weer, Caimin Stevens kwam op zijn beurt mij weer voorbij: hij was te laat aangekomen en ongeveer vier minuten na de start alsnog aan zijn NK begonnen. Daarna zakte ik wel iets terug, waardoor ik werd opgepikt door een groepje achter me, maar daar kon ik weer uitstekend volgen. Aan het eind bouwde ik wat reserve in om frisser aan het fietsen te beginnen en zo kwam ik uit op een keurige looptijd van 36'25": zo hard heb ik dit jaar nog niet gelopen op een 10. Dus de rust, fysio en indeling van de race hebben me goed gedaan.

                                    Geconcentreerd op weg naar het asfalt voor mijn fietsonderdeel (foto: Bas Jonkergauw)
 
Daarna was het stoeien met de schoenen in de wisselzone. Ik had mijn fietsschoenen betrekkelijk snel aan en begon als 29e aan het fietsen. Belangrijkste concurrenten in de NK strijd, Armand van der Smissen even niet meegerekend, waren Martin Veenhuizen - die me in Azelo tijdens de Twentse Triathlon Tour net te snel af was - en Rolf de Jong. Martin had een minuut sneller gelopen met 35'33", Rolf had ik in het zicht met 35'59". Ik ging dus niet ver achter hem het fietsparcours op en volgens mij heeft hij zich op een van de eerste rotondes verreden, want ik haalde hem vlot in. Ik had meteen de goede tred te pakken en trapte flink door, ondanks de harde tegenwind die op sommige stukken van het parcours woei. Omdat het een heen-en-weer parcours was kon je goed de verschillen inschatten en zo te zien bleef mijn achterstand op Armand van der Smissen ongeveer gelijk de eerste drie ronden. Ik was dus met een goed fietsonderdeel bezig!

 Keerpunt na ronde drie, even inschatten of er iets terug komt en hoever het volgende doel voor me rijdt (foto: Bas Jonkergauw)
 
Na de derde ronde had ik o.a. Martijn Paalman tot mijn eigen verbazing ingehaald. Ik schoof dus flink naar voren in het deelnemersveld en kon het gemiddelde makkelijk hoog houden en de zware versnellingen goed rond krijgen. Ik zag ook dat ik redelijk naderde op Martin Veenhuizen en dat mijn voorsprong op Rolf de Jong groeide. Toch ben ik in ronde vier wat minder hard gaan fietsen. Bewust een wat lichter verzet opgezocht om geen kramp te krijgen in de overgang naar het lopen. Daarmee liet ik wel iets tijd liggen, maar niet veel voor mijn gevoel. Ik zag echter wel dat ik niet meer naderde op mijn dichtstbijzijnde voorganger, de Belg Willem Dierckx. Ook Martin Veenhuizen bleef in de laatste ronde buiten schot, alhoewel ik het gat bijna dicht kreeg. Wel zag ik dat Rolf de Jong in de laatste ronde aan het terugkomen was, tot mijn ongenoegen in het wiel van de snelle fietser Bas Raas (vierde fietstijd). Ik dacht dat stayeren uit den boze was, maar goed. Ik verkoos om geen gas bij te geven, maar het op de laatste run te gooien.

                                          Racend richting laatste rotonde en dan rechtsaf naar de wisselzone (eigen foto)
 
Terug in de wisselzone was het weer een partij vrij worstelen met de schoenen, die ditmaal goed partij boden. De linkerschoen kreeg ik niet uit en met een kunstgreep wist ik me van het onding te bevrijden. Toch maar eens andere schoenen aanschaffen en trainen op wisselen met de schoenen in de pedalen. Ik was gelukkig niet de enige met problemen, ik zag Martin Veenhuizen zijn been stretchen op de grond vanwege kramp. Zo vertrok ik als 17e aan het laatste looponderdeel en lag 2e in de NK stand in de categorie M40, met Rolf de Jong vlak achter me.

                                            Net begonnen aan de laatste run met Rolf de Jong vlak achter me (eigen foto)
 
Eenmaal weer op het loopparcours had ik snel in de gaten dat de kaars bij mij opgebrand was. Normaal gesproken zou ik toch echt nog wel een 18 laag uit de benen moeten kunnen schudden, maar nu, na bijna twee uur wedstrijd, merkte ik dat ik inhoud te kort kom. Deze zomer heb ik zowel lopend als fietsend voornamelijk op snelheid getraind, en met succes. Maar het duurvermogen heeft daar dus blijkbaar onder geleden. Ook mijn fietstijd was lang zo scherp niet als bijvoorbeeld half juni, na de trainingskilometers in de Vercors. Omdat de wissel er bij in zat schat ik dat mijn fietstijd ongeveer 1h05'10" was, goed voor een 11e fietsstek. De wissels hebben me denk ik een minuut gekost. Ook iets meer rust opgeleverd dan zou je zeggen, maar het laatste looptraject ging dus voor geen meter. Rolf passeerde me al snel, zodat ik derde lag in de NK-stand. Martin Veenhuizen liep nog altijd een flink stuk achter me, maar zoals de benen voelden was weinig hoopvol.

                            Vlak voor het eind van de eerste loopronde in de laatste run word ik gepasseerd door winnaar
                                      Pieter Rijnders, die in de afsluitende 5 km. een matige 16'28" laat noteren ;-). In de
                                  achtergrond in het lichtblauw is Martin Veenhuizen in aankomst (foto: Bas Jonkergauw)
 
Het NK duurde voor mij dan ook net een loopronde te lang. Inmiddels kwam ook een zijsteek opzetten en met nog een kleine twee kilometer te gaan kwam Martin me voorbij. Ik overwoog om aan te haken, maar de benen protesteerden. Omdat ik al een tijd last had van vermoeidheid de afgelopen anderhalve maand besloot ik naar mijn lichaam te luisteren.

                                 Schijn bedriegt: het ziet er redelijk relaxed uit, naar dat tempo ben ik ook teruggeschakeld,
                                       maar mijn beenspieren vertellen op dat moment een heel ander verhaal (eigen foto)
 
Ondertussen zag ik achter me verder ook geen bedreiging meer, dus besloot ik de wedstrijd rustig in een gezapig tempo te beëindigen. Met 20'07" lukte dat prima: 33e tijd in de afsluitende run, beneden mijn stand. Maar ik zat er gewoon doorheen, ik had voor mijn gevoel het maximale gegeven. Wat alleen wel frustreerde is dat ik in de NK stand nu twee man voor me had, die ik eerder dit seizoen in Dordrecht (De Jong) en Groningen (Veenhuizen) al eens met ruime marges had verslagen. Normaal gesproken had ik voor zilver kunnen gaan en met een beoogde eindtijd van onder de twee uur zou dat ook ruimschoots zijn gelukt. Ik besloot dan ook snel te gaan douchen en huiswaarts te keren.
Na een rit van wederom twee uur even gezellig bij mijn ouders verslag gedaan van de wedstrijd, de ondankbare vierde plaats, de uitslag checken op internet en what the fuck!... Sta ik daar als derde genoteerd in de officiële NK eindstand. Dit werd niet veel later door de bond en Armand van der Smissen bevestigd, blijkbaar deed Rolf de Jong buiten mededinging mee (geen NTB-lid). Dus alsnog derde... Kortom, de huldiging heb ik gemist. En die derde plaats voelt op dit moment nog niet echt als een podiumplek. Brons met gemengde gevoelens dus. De bond heeft me de bronzen plak alsnog snel toegestuurd; uiteindelijk maakt het over flink wat jaar ook niet meer uit, kan ik later aan mijn kleinkinderen toch mooi vertellen dat opa nog derde van Nederland is geweest op de duathlon ;-)

                                         Twee dagen later is de bronzen plak alsnog bij de rechtmatige eigenaar bezorgd 
                                            Met dank aan de NTB. Voor de gelegenheid toch even een fake grijns van stal
                                                                                                    gehaald (eigen foto)
 
Uitslag open NK duathlon 2010
1. Pieter Rijnders (BEL)             1h52'01"
2. Armand van der Smissen     1h52'38" (Nederlands Kampioen, 1e M40)
3. Gerbert van den Biggelaar    1h53'11" (1e M20)
4. Sven Strijk                                 1h53'46" (2e M20)
5. Cesar Bijlo                                1h54'27" (1e M24)
6. John van der Vlies                   1h56'23" (2e M24)
7. Roland Besselink                    1h56'48" (3e M24)
8. Mark Oude Bennink                 1h57'42" (3e M20)
9. Wardie van Wouw                    1h57'58" (4e M24)
10. Dirk Londema                         1h58'25" (5e M24)
11. Maikel Zuijderhoudt               1h59'20" (4e M20)
12. Alexander Picard                    1h59'49" (5e M20)
13. Rob Douwen (BEL)               2h00'32"  
14. Rolf de Jong                           2h01'04"
15. Willem Dierckx (BEL)            2h01'23"
16. Wouter Kegge                        2h01'37" (6e M24)
17. Martin Veenhuizen                2h01'53" (2e M40)
18. Anton Kooijman                     2h01'58" (6e M20)
19. Erik Lentfert                           2h02'41" (3e M40)
20. Jeroen van Dijke                   2h03'01" (7e M24)
 
22. Martijn Paalman                    2h03'28" (9e M24)
36. Aje Niks                                   2h06'55" (6e M45)
40. Caimin Stevens                     2h08'17" (8e M20)
44. Stefan Paalman                     2h09'12" (9e M20)
88. Attilio Bottegal                         2h24'30" (22e M24)
99. Erjan Kikkert                            2h35'55" (11e M40)
 
Dames
1. Ruth van der Meijden             2h03'53"
2. Stefanie Bouma                      2h06'22"
3. May Kerstens                           2h08'23"
 
Voor foto's en overige uitslagen ga naar de site van de NK Duathlon

BORNE - Al weken heb ik last van vermoeidheid en met het aantal wedstrijden dat ik had ingepland werd het er niet beter op. Als ik mijn logs er op terug lees had ik hier eind juli al last van, bij de Dorflauf in Brandlecht. Misschien ben ik wel niet goed hersteld van de zeer intensieve kwart van Holten, met die extreme hitte, enkele weken daarvoor. Of het feit dat ik nog altijd geen vakantie heb gehad. Hoe het ook zij, in de Run-Bike-Run van Borne eiste dit zijn tol en met een achtste plek overall was ik dan ook niet echt geheel tevreden.
 
Daarmee evenaarde ik mijn prestatie van vorig jaar, maar die achtste plek toen schat ik een stukje hoger in. Het overall deelnemersveld was toen een stuk sterker, ondanks het feit dat de RBR dit jaar deel uitmaakt van het nationale duathloncircuit. De top-zeven van het klassement was wel aanwezig (inclusief mijn persoontje), maar van het veld daarachter niet echt veel deelname. Vorig jaar was ik ook erg gefocust om goed te presteren in Borne en keek ik echt uit naar deze wedstrijd. Dit jaar totaal niet. De echte wedstrijdspanning ontbreekt en het voelde meer als een verplichting.
 
Wel deed ik dit jaar voor het eerst mee als deelnemer namens het Step One team. Dus die eer moest zeker hoog worden gehouden. De avond ervoor, na een barre week met veel regen, was het eindelijk even droog en heb ik het parcours even voorgefietst. Veel rotzooi op de weg, modder in bochten, dus voorzichtigheid was geboden. Complimenten daarom aan de organisatie van Borne dat ze het fietsparcours helemaal geveegd hebben op zaterdag, want het lag er echt keurig bij!

          Start van de 20e RBR Borne: ik zit half verscholen achter Caimin Stevens en links van hem Roland Besselink (170).
                       Rechts naast Caimin de latere winnaar Armand van der Smissen (49) (foto: Margot Oude Wolbers)
 
Toen we om 16:00 uur werden losgelaten (na weer een fikse bui twee uur daarvoor) probeerde ik mijn reguliere wedstrijdritme te lopen. Armand van der Smissen pakte de kop met mede-favorieten Michel van de Wall en Wim Nieuwkerk, vergezeld van de sterke lopers Caimin Stevens en Bernard te Boekhorst. Ook Pim de Kok pikte aan in dit groepje. Ik zocht de tweede groep op met Wardie van Wouw, Roland Besselink en Roland de Haan. Na een kleine kilometer voelde ik echter dat het hem niet zou worden vandaag: vermoeide benen en ik moest al meteen in tempo terug om in ieder geval lekker te blijven lopen.

           Hier zit ik nog in het goede groepje, met op kop in het blauw Wardie van Wouw, en rechts van me Roland de Haan
                                                                                    (foto: Edwin van het Bolscher)
 
Ik liet me dus terugzakken en werd daarna vrij vlot opgepikt door Aje Niks en Ruud Hadders. Ook hier kon ik niet aanpikken en de volgende die me inhaalde was mede-Step One atleet Guido van Olffen. Hier kon ik even bij mee, maar ook niet lang. Kortom, de eerste run was een behoorlijke lijdensweg. Als je niet lekker loopt is hardlopen in een keer een stuk minder leuk. Waar ik vorig jaar de eerste run in 22'56" deed, was ik nu exact anderhalve minuut langzamer: 24'26". Misschien dat ik het wel iets te negatief inzie, want bijna iedereen liep minstens een minuut langzamer dan vorig jaar. Maar gevoelsmatig ging het gewoon knudde, ik kon mijn wedstrijdtempo niet handhaven.

            In de eerste ronde op de achterkant van het parcours, hier nog altijd voor Aje Niks lopend (foto: Frits Winkelhorst)
 
Ik kwam daarmee als zestiende het parc fermé binnen en met een snelle wissel wist ik wel meteen wat plaatsen te winnen: als dertiende ging ik het fietsparcours op. Voor mij was het belangrijkste vandaag om achter Armand van der Smissen tweede te worden in de categorie masters. En in die strijd had ik nu dus Aje Niks en Guido van Olffen dus een eindje voor me (mannen die ik in Deurningen eigenlijk vrij makkelijk bijhield met het lopen). Dus op de fiets maakte ik meteen fel jacht op Guido, die ik een twintigtal seconden voor me zag fietsen. Ook hier voelde ik de vermoeidheid: het ging wel hard, maar niet zo soepel als bijvoorbeeld in juni, Hengelo Gld. en Rijssen. De echte macht ontbrak.
 
Ik kwam echter wel langzaam dichterbij en ondertussen haalde ik de mindere fietsers onder de snelle lopers al in. Ter hoogte van Het Anker had ik Aje Niks te pakken, maar Guido fietste toch goed door. Achter op het fietsparcours, vlak nadat ook Caimin Stevens en Bernard te Boekhorst terug waren gepakt, kwam ik bijna op het wiel van Guido en op de terugweg richting Hertme passeerde ik hem. Vervolgens kreeg ik Roland de Haan in beeld, op wie ik ook vrij vlot naderde. Vlak voor Hertme ging ik Roland voorbij, maar inmiddels was van achter mij ook Jan Otter genaderd, die mij weer passeerde. Gelukkig wist ik zijn tempo over te nemen en met in acht name van de regels (10 meter afstand) ging ik met Jan ronde twee in.

                    Vlak voor het indraaien van Borne, Jan Otter op kop, ik volg op een tiental meters (foto: Frits Winkelhorst)
 
Zelfs die 10 meter geeft nog de mogelijkheid tot recuperatie, dus af en toe kon ik even de benen stil houden. Eenmaal weer in het buitengebied haalde ik weer in en bepaalde zelf weer het tempo tot Het Anker, waarna Jan weer de kop nam. Achter ons wist Roland ook nog steeds te volgen. Daarachter nog een motor van de NTB die er streng op toe zag dat we niet stayerden. Zo wisselden Jan en ik ook in ronde twee nog een keer van kop en zagen we in de verte dat we ook op Pim de Kok naderden. Hem wisten we echter niet terug te pakken, Roland de Haan miste op het laatste stuk van Hertme richting Borne wel de aansluiting.

        Laatste rechte eind door de Stroom Esch, nog even alles uit de kast voordat het lopen weer begint (foto: Harrie Lentfert)
 
Met wederom een snelle wissel kwam ik exact gelijk met Jan weer het parc fermé uit. Nu had ik wel gelijk weer een goed looptempo te pakken en sloeg meteen een gaatje. Ik lag nu zevende in de wedstrijd, maar eenmaal op de trap bij de vijver voelde ik wederom dat het met het lopen niet goed zat vandaag. Wederom dat zware gevoel en met nog een volle ronde te gaan had ik nog steeds een gaatje op Jan Otter, maar echt uitlopen deed ik niet meer. Sterker nog, hij kwam weer terug, sloot aan op de fietspaden bij de Stroom Eschvijver en plaatste zijn demarrage op de trappen.

         Inmiddels ingehaald door Jan Otter moet ik nog 1x de tunnel door en dan richting finish (foto: Margot Oude Wolbers)
 
Slimme move trouwens om daar niet de trap zelf op te zoeken; waar ik gehinderd werd door achterblijvers of lopers van de duo's was Jan zo kien om via de zijkant snel zijn weg omhoog te zoeken. Ik keek bovenaan maar eens om of er bedreiging uit de achtergrond kwam, want mijn tweede plek in de masterscategorie was voor mij op dat moment het belangrijkste. Ik zag echter niemand, dus kon de wedstrijd redelijk ontspannen uitlopen zonder verder te hoeven forceren. Ook niet dat het nu echt op zijn dooie akkertje ging, maar meer een gulden middenweg zullen maar zeggen. Daarmee finishte ik in 1h29'43" als achtste overall, meer dan drie minuten langzamer dan vorig jaar.

                                                             Finish net binnen de anderhalf uur: 1h29'43" (eigen foto)
 
Kortom een wedstrijd waar ik niet echt tevreden op terug kijk. De tijden van vorig jaar in ogenschouw nemend heb ik echter niet echt beroerd gepresteerd: alle mannen voor mij waren ook ongeveer drie minuten langzamer dan vorig jaar. Dus echt slecht was het niet. Maar het voelde voor mij dus ook niet goed. Normaal denk ik dat beide runs een halve minuut sneller hadden gekund en het fietsen ook zeker een minuut sneller. Het vermoeide gevoel overheerste echter. Dus ik heb besloten om na de RBR een paar weken rust in te lassen. Daarbij heb ik me afgemeld voor de Rutbeek triathlon (5 september, waar ik de kwart zou doen), de Singelloop (12 september) en de run-bike-run van Heerde op 25 september. Hopelijk geven die drie weken van relatieve rust mij voldoende tijd om optimaal voorbereid aan de start van het NK duathlon in Tilburg te verschijnen.

             Podium bij de masters: vlnr. Guido van Olffen (3e), Armand van der Smissen (1e) en yours truly (2e) (eigen foto)
 
Uitslag 20e Run-Bike-Run Borne:
1. Armand van der Smissen    1h23'59" (1e M40+)
2. Michel van de Wall                 1h24'35"
3. Wim Nieuwkerk                      1h24'43"
4. Roland Besselink                  1h26'39"
5. Wardie van Wouw                  1h27'14"
6. Pim de Kok                             1h27'52"
7. Jan Otter                                  1h29'28"
8. Erik Lentfert                           1h29'43" (2e M40+)
9. Roland de Haan                    1h30'34"
10. Guido van Olffen                  1h30'48" (3e M40+)
11. Aje Niks                                 1h32'31" (4e M40+)
12. Martijn Nooren                     1h32'48"
13. Arnold van Putten                1h33'43" (5e M40+)
14. Jack Niessen                       1h34'34" (6e M40+)
15. Erik Kosse                            1h34'43"
 
dames:
1. Ingrid Prigge                          1h36'54"
2. Martine ten Kate                    1h39'11"
3. Jolien Janssen                     1h39'39"
4. Saskia Bekhuis                    1h42'08"
5. Liane de Wit                          1h43'07"
 
Koppels:
1. Thijs Theunissen/Maarten Nijland        1h21'34"
2. Wouter Doesburg/Johan Neevel           1h24'29"
3. Casper Koelma/Ed Bekhuis                  1h24'36"
4. Arnold Klieverik/Jeroen Slagt                 1h25'35"
5. Edwin Veenstra/Niels Beekman           1h27'30"