HENGELO – De cyclus van Wooldereslopen gaat me weer sneller voorbij dan me lief is. Het verloop is ook niet bepaald wat ik voor ogen had: de bedoeling was iedere loop weer een stukje sneller te zijn dan de keer er voor. Door omstandigheden is daar helaas nog weinig van terecht gekomen. Of ik had de eerste niet zo hard moeten lopen, maar als de omstandigheden perfect zijn en de benen voelen goed: ik zou wel gek zijn! Daardoor vielen de tweede en de derde loop wat tegen qua tijd. Maar in een ander daglicht kan ik erg tevreden zijn met alle drie de lopen. Ook met mijn 37’26” op de tien bij Woolderes 3.

Was het bij de vorige Woolderesloop nog mijn eigen schuld dat ik niet top liep (te laat in bed en te veel drank als gevolg van een Catanavond), deze keer kon ik er vrij weinig aan doen. Twee weken eerder, vlak voor de Hulsbeekcross, werd ik flink verkouden. Hierdoor liep ik de Hulsbeekcross ook als trainingsvorm en heb er hier ook verder geen verslag aan gewijd. Gewoon lekker progressief gelopen daar en na 12 kilometer gefinisht in 52’43” (twee rondjes 13’45”, een rondje 13’00” en een rondje 12’00”).

Het werd daarna maar niet beter. Waarop ik alle trainingen op een laag pitje heb gezet. Intervals deed ik niet meer in de twee weken voor de derde Woolderesloop, alleen de laatste twee dagen voor de wedstrijd besloot ik weer wat duurloopjes te doen. Natuurlijk niet voldoende voor een topwedstrijd, maar het maakte uiteindelijk wel het verschil tussen wel gaan of thuisblijven. Want daar zat ik ernstig over te denken. Uiteindelijk besloot ik dus toch te gaan en de wedstrijd niet al te serieus te nemen. Gewoon lekker testen waar ik stond na twee weken ziekte.

Dat niet serieus nemen werd door mij nogal letterlijk genomen in de keuze van mijn loopoutfit: in verband met de start van het carnavalsgebeuren had ik een opzichtig Bayerisch shirt van het Oktoberfest in München aangetrokken. Ironman petje er bij op en gaan. Niet vooraan starten, maar op rij 3-4. Met de intentie dus om het rustig aan te doen.

     In een carnavaleske outfit van groepje naar groepje. Niet veel later zal ik ook deze groep, onder leiding van Joost Fortkamp,
                  Rob Lanting (587), Thomas Konings (495) en Thijs Aarninkhof (rechts) passeren (foto: Patrick Scholing)

Maar eenmaal op weg zie ik al mijn medelopers voor mij en merk ik dat mijn benen toch best goed aanvoelen. Versnellinkje erbij dus maar. Zo loop ik de eerste kilometer van de ene groep naar de andere en gaat de eerste kilometer alsnog rap in 3’26”. Ik vind uiteindelijk aansluiting bij Thomas Konings en Johan Boom. Met hen loop ik samen en rapen we wat sneller gestarte lopers op. Het gaat eigenlijk vrij soepel met de harde wind voornamelijk in de rug en de doorkomst na 5 kilometer is 18’20”.

Op dat moment denk ik dat het harder kan. Een negatieve split en het wordt 36-laag. Maar niet veel later moet ik Thomas en Johan laten gaan en kom alleen te lopen. Ik kom nog wel terug bij Arjan Nieborg die daar nog voor liep, maar ik weet mijn plan niet uit te voeren. Het gebrek aan trainingskilometers begint me de das om te doen.

Het viaduct op kan ik nog goed bijbenen, daarna moet ik toch even herstellen. Onder aan het viaduct hebben we acht kilometer gehad en klokken we 29’35”. Ruim een halve minuut langzamer dan bij de eerste loop en nu is het beste er bij mij af. Wat rest is een stuk met harde wind vol tegen. Arjan wil mij op kop manoeuvreren, maar ik geef aan dat ik niet meer harder kan. Daarop verlies ik de aansluiting en laat een gaatje van 10-15 meter. Als ik daarna in de gaten krijg dat er achter me mensen terug komen doe ik nog een poging om een laatste keer te versnellen en ze voor te blijven. Ik kom zowaar weer terug bij Arjan, maar ongeveer 700 meter voor de streep komt dan toch Thijs Aarninkhof er overheen. Ik probeer mee te gaan, maar de souplesse is ver te zoeken.

          Als ik gewoon nog op tempo door had gelopen was het nog een 36-hoog geworden ook... (foto: Herman Oude Alink)

Daarop laat ik het maar lopen en boemel vervolgens rustig richting eindstreep. Want vooraf had ik gedacht dat onder de 40 minuten een hele klus zou worden, met een beetje goede wil had dit dus zomaar een 36-er kunnen zijn... Tevreden passeer ik na 37’26” de eindstreep. De laatste Woolderesloop ben ik hopelijk weer fit!

Uitslag 3e Woolderesloop:
1.    Mark Oude Bennink                32:31
2.    Thijs Theunissen                    32:55
3.    Fabian ten Kate                       33:33
4.    Sam Landman                        33:39
5.    Björn Geerdink                        34:18 1e M40
6.    Rik Spijkerman                       34:37
7.    Bert Leusink                            35:09 2e M40
8.    Marcel ten Hove                      36:31
9.    Michel van der Heide             36:35 3e M40
10.  Nico Klein Poelhuis               36:43
11.  Thomas Konings                    37:05
12.  Arjan Nieborg                          37:06
13.  Thijs Aarninkhof                      37:08
14.  Rob Lanting                             37:10
15.  Erik Lentfert                            37:26 4e M40

Volledige uitslagen op de site van MPM Hengelo

HENGELO – Zo kijk je drie weken uit naar de volgende Woolderesloop, zo wijzigen de plannen de avond ervoor. Een spontane actie leidde tot een danig andere voorbereiding. Waar ik had gerekend op half elf onder de wol en mijn gebruikelijke duo Leffe Blond, werd het een avond vol onderhandelingen, frustraties, intriges en uiteindelijk euforie. Er werd Kolonisten van Catan gespeeld en dit leverde me een fantastische zege op: door vanuit geslagen positie alsnog alles en iedereen aan mijn heerschappij te onderwerpen.

Ik zat ook weer erg ongunstig. Of ik gooide gewoon slecht in de openingsbeurt. Voor beide opties valt wat te zeggen. Maar daardoor mocht ik als laatste mijn eerste dorpjes bouwen, waardoor bepaalde ogenschijnlijk gunstige posities op het speelbord al waren ingenomen. Toen vervolgens ook nog eens de struikrover op mijn steengroeve werd geplaatst en mijn steentoevoer werd afgesneden leek een smadelijke nederlaag in de maak.

                                                             Blije gezichten, maar niet lang meer! (eigen foto)

Waar mijn concurrenten hun expansiedrift botvierden en uitzwermden over het eiland, bouwend aan de langste handelsroute, had ik nog steeds een enkele nederzetting midden op het bord en eentje in een uithoek. Maar terwijl de drie anderen druk handelden en streden om heerschappij over het eiland Catan, wist ik mijn nederzetting om te bouwen tot een onneembare veste. Waarbij met enkele gunstige worpen voornamelijk de schapen binnen bleven stromen. Als ik had gewild had ik een stad van wol kunnen breien.

Met een gunstige ruilhaven erbij had ik ineens alle ingrediënten in handen om vanuit de underdogpositie mijn tegenstanders van het bord te vegen. Het geluk dat niemand meer 7 gooide (ik had inmiddels een imposante hoeveelheid kaartjes verzameld) deed de rest: even wat investeren in ontwikkelingskaarten was genoeg om de laatste twee overwinningspunten aan mijn totaal toe te voegen. HAHA! Uiteraard werden mijn briljante tactische zetten en strategisch meesterbrein van brandstof voorzien door de onmisbare Leffe Blond.

                         Geniale overwinning. Als schapenhoeder een mooi blauw imperium opgebouwd (eigen foto)

Het spel was daarmee om 22 uur ten einde, precies op tijd dus. Ware het niet dat men belust was op revanche, dus werd een tweede spel geïnitieerd. Nagenietend op de golven van euforie en alleenheerschappij liet ik begaan. Ik laafde me aan teveel Leffe Blond en voor ik het wist was het sixpack soldaat. Het scheelde overigens niet veel of ook die tweede partij haalde ik op laconieke wijze binnen, maar ik kwam uiteindelijk een overwinningspunt tekort, waarmee Ironman-in-training Pascal  zijn avond op de valreep ook nog enigszins gered zag.

O ja, die Woolderesloop. Nou, de volgende dag kwam ik dus niet soepel mijn bed uit. Te laat weg van huis, zware benen, ik zag het somber in. Ik nam me toen al voor dat, mocht het niet lekker gaan, ik de vijftien kilometer zou doen. Maar vanaf de start loop ik zowaar makkelijk mee en de eerste twee kilometers gaan met Nico Klein Poelhuis in 7’00”. Bij een versnelling van zijn kant moet ik passen en loop daarna 15 meter achter hem. Toch gaan de eerste vier kilometers net zo hard als de eerste wedstrijd, die ik in 36’25” finishte.

                        Makkelijke start, maar achteraf wellicht toch wat overmoedig door de grote hoeveelheid Leffe Blond:
   bij Rik Spijkerman, Björn Geerdink, Michiel Snuverink, Detmar Roessink en Nico Klein Poelhuis (foto: PS Designfotografie)

Maar als vervolgens een groepje met Guido van Olffen, Edward Hertsenberg, Arjan Nieborg, Bert Leusink en Joost Fortkamp aansluit voel ik de benen ineens minder worden. De tweede tunnel doet de rest. Tussentijd na vijf kilometer 18’06” en de Leffe is uitgewerkt. Weg toverdrankeffect. Ik besluit om de vijftien kilometer te lopen en laat het tempo zakken naar 4 minuten per kilometer. Met een doorkomst van 37’49” na tien kilometer kom ik uit op 58’21”. Tja. Dat was te verwachten natuurlijk. En uiteindelijk maar goed ook, want als het wel heel goed was gegaan had ik misschien gedacht dat ik me wel vaker van dit soort uitspattingen kan veroorloven. Alhoewel, die eerste vijf kilometer gingen wel heel makkelijk. Dus een terugkeer naar het kortere werk is ineens best aantrekkelijk!

Uitslag Tweede Woolderesloop:

1.    Fabian ten Kate                       51:11
2.    Werner Wessels                     52:54
3.    Arnold Klieverik                        53:22
4.    Casper Koelma                       53:53
5.    Michiel Snuverink                    54:29
6.    Edward Hertsenberg              55:13 1e M40
7.    Guido van Olffen                      55:13 2e M40
8.    Richard Loendersloot            57:22
9.    Erik Lentfert                            58:21 3e M40
10.  Robert Keizer                           58:41 4e M40

Volledige uitslagen op de site van MPM Hengelo

WIERDEN – De derde Lageveldloop alweer. Net als met de Slangenbeekloop geldt ook hier dat het een veredelde training moest worden. Er lagen nog wel kansen in het klassement bij de M40, maar daarvoor wilde ik geen goede tijd op de tweede Woolderesloop, volgende week, opofferen. Dus afhankelijk van het wedstrijdverloop zou ik bepalen of ik voor het klassement zou lopen of niet.

Nu was het sowieso al een hectische dag. De bedoeling was om ’s ochtends achter een trouwpak aan te gaan voor onze aanstaande bruiloft. Oppas geregeld, Fynn en Jinthe naar opa en oma, kom je bij de winkel... staaltjes van de trouwjurk vergeten. Dus toen konden we nog niet veel. Op gevoel een kleur uitgezocht voor het pak. Dat gepast en stond verder prima. Maar dus met een onbevredigend gevoel naar Wierden gegaan, kindjes weer opgehaald en inlopen maar.

                 Vlak na de start, waarin het veld al snel in een lang lint uit elkaar wordt getrokken (foto: Janneke Oosting)

Ik wilde vooral lekker lopen. Maar vanaf het startschot knalde iedereen er zo idioot hard in... geen idee wat ze allemaal van plan waren. Ik vond het bij het tweede strandje ook al wel best en heb mijn beoogde groepje (Robin te Wierik, Theo Fuhler en Aje Niks) laten lopen. Want het leek weer op een herhaling van zetten: snel starten, Robin te Wierik die het initiatief neemt, Theo Fuhler in het kielzog en kijken hoe lang hij er aan kan blijven hangen en tot slot de terugkeer van de verrassend sterk lopende Aje Niks.

              Nr. 841 is veel te snel gestart, met 758 heeft Robin te Wierik de onafscheidelijke Theo Fuhler weer in zijn kielzog.
         Bij mij loopt Aje Niks en achter me Martijn Kolkman, die er halverwege de eerste ronde af moet (foto: Janneke Oosting)

In die eerste ronde heb ik zelfs nog eerste dame Ellis Bebseler voor me. Zij traint sinds kort mee bij LAAC en maakte donderdag op de baan voor het eerst kennis met haar. Toen liepen we 15 x 400 in 1’20”. Als beoogd 5 kilometertempo was dat natuurlijk te hard. Wellicht dat ik daarom nu ook last had van zware benen. Maar ook luchttechnisch kreeg ik weinig adem, zou zomaar het gevolg kunnen zijn van de zwemtraining een avond eerder. Ik krijg altijd last van mijn luchtwegen na zwemmen in chloorwater.

              Ploeteren over het zandstrand. Het is zwaar. Dan maar een trainingsloop er van maken (foto: Janneke Oosting)

Terug naar de wedstrijd. Wilde ik vooraf nog een tijd van 41’00” klokken (rondjes 10’15”), daar kwam na de eerste ronde al niet veel meer van terecht. Doorkomst 10’21” en het ging gewoon niet lekker. Met het oog op de Woolderesloop van een week later besloot ik om daarna gewoon in een lekkere steady state te gaan lopen. Via 20’57” en 31’42” kwam ik daarmee uit op 42’31”, ongeveer een halve minuut langzamer dan vorige keer. Maar zonder me verder extreem in te spannen, na die eerste ronde heb ik de race eigenlijk lekker ontspannen op techniek uit kunnen lopen, aangemoedigd door Fynn die het prachtig vond papa te zien hardlopen. Ik kwam zelfs nog vrij kort terug op Pim de Kok, die wegens maagproblemen ook zijn dag niet had.

                En nog maar een keer het strand op. Blijft een pittig parcours en een mooie wedstrijd (foto: Janneke Oosting)

Daarmee zijn de Lageveldlopen een mooie serie trainingswedstrijden gebleken. Door na afloop ook nog ruim uit te lopen en de dag erna met Arnold Klieverik nog ruim 2 uur rond Deurningen en Oldenzaal te lopen is dit qua omvang en intensiteit een goed weekend geweest. De laatste Lageveldloop valt in hetzelfde weekend als de laatste Woolderesloop, dus daarmee was dit mijn laatste Lageveldloop. Jammer wel, want als Bourgondische loper kwam ik met de aangeboden stamppot boerenkool na afloop goed aan mijn trekken!

                                               Sportvoedingwebshop.com: ook voor al uw winterkost :-) Top geregeld!!

Uitslag Derde Lageveldloop:

1.    Peter Bruinsma                      38:00 1e M40
2.    Roald Goossen                      38:31
3.    Danny Koppelman                 39:09
4.    Rik Spijkerman                       39:30
5.    Michel Gerritsen                     40:12
6.    Mark Saathof                           40:20 2e M40
7.    Robin te Wierik                       41:27 3e M40
8.    Aje Niks                                    41:37 1e M50
9.    Theo Fuhler                             41:39 4e M40
10.  Pim de Kok                              42:22
11.  Erik Lentfert                            42:31 5e M40

Volledige uitslagen op de site van Sportvoedingwebshop Lageveldlopen