Zwemtocht Maarsseveense Plassen 2022

MAARSSEVEEN – Vorig jaar nam ik deel aan de zwemtocht in de Maarsseveense Plassen, georganiseerd door ZwemAnalyse. Een hartstikke leuk evenement, top georganiseerd en met ook nog eens schitterende weersomstandigheden. Wat zich uitstekend leende voor een leuk dagje uit met het gezin. En wat denk je? Dit jaar waren de voorspellingen weer zeer gunstig. Dus wederom een leuk dagje uit gepland, waarbij papa eerst vier kilometer mocht zwemmen.

Met een start om kwart over negen betekent dat uiteraard wel vroeg opstaan. En dat op een zaterdag. Maar ook de kinderen hadden er zin in en zaten zonder morren op tijd aan de ontbijttafel. Om half acht in de auto richting Utrecht en iets voor negenen waren we bij de Maarsseveense Plassen. Aanmelden, omkleden, wetsuit aan en zwemmen maar!

                                         Ga jij maar lekker zwemmen papa, wij gaan spelen op het strand!

​Je mocht trouwens zelf weten hoe laat je wilde starten, dus echt haasten hoefde nou ook weer niet. We hadden uiteraard wat leuks voor daarna geregeld voor de kinderen: vorig jaar was dat een bezoek aan de Dinofabriek, deze keer hadden we het Spoorwegmuseum geboekt. Met op de terugweg nog een bezoekje aan de Vuelta, die een dag eerder in Utrecht was gestart met een proloog.

​Om ongeveer kwart voor tien duik ik de Maarsseveense Plassen in. Geleerd van vorig jaar: ik laat eerst de rits van mijn Zone3 Vanquish wetsuit controleren, want vorig jaar had ik die blijkbaar maar half dichtgeritst. Dat leverde toen een teleurstellende tijd op. Deze keer liet ik dus niets aan het toeval over. En omdat ik wat later startte waren er al flink wat zwemmers onderweg, zodat ik wat mikpunten had.

                                                                Klaar voor de start, vier kilometertjes zwemmen

​Het tempo zit er lekker in en ik haal aardig wat zwemmers in. Voor mijn gevoel zwem ik echt lekker stevig door en ben redelijk vlot achterin de Plas. Daar twee boeien ronden en dan weer terug. Daar heb ik wat moeite met navigeren en moet ik het tempo iets terug laten zakken. Maar als ik eenmaal voorbij de glijbanen en de haven ben gooi ik er nog eens een tempoversnelling tegenaan. Zeker als iemand mij nog weer probeert in te halen. 

                                                              Meteen het tempo er goed in en lekker doorzwemmen

​Het laatste stukje gaat dan nog even flink op tempo en zo finish ik uiteindelijk zes minuten sneller dan vorig jaar, in 1h14. Dat betekent 1’51” per 100, met een verplichte zwemboei als anker op sleeptouw. Iets over de helft was mijn Polar uitgevallen, toen ik nog op 1’49” per 100 zwom. Dus voor een 1900 meter in een halve triathlon geeft dat wel vertrouwen met het oog op de wedstrijden in Duisburg en Almere: de tijden dit jaar moeten weer een stuk rapper kunnen dan de eerder gezwommen 41 minuten in Šamorín en de 36-hoog in Hoorn.

Laatste meters in gevecht met een andere deelnemer die me nog voorbij wilde zwemmen

Daarna was het tijd voor een leuk middagje in het Spoorwegmuseum, en als afsluiter parkeerden we de auto bij Austerlitz in de buurt om de Vuelta te zien. Na de reclamekaravaan en het spektakel in de Tour twee jaar op rij was dat een fikse teleurstelling voor de kinderen: geen shirtjes, petjes of weet ik wat, maar hooguit de lokale autodealer die meereed en daarachter een voortrazend peloton.

Een schitterende dag in het Spoorwegmuseum en een afsluitend uitje naar de Vuelta, waarbij Fynn de uiteindelijke winnaar Remco Evenepoel wist vast te leggen (onder rechts)